Hoe kan het dat gemeenschappen die eeuwenlang onder zware onderdrukking konden voortbestaan, vandaag haast geruisloos verdwijnen?
Afgelopen zomer ging op zoek naar de zogenaamde verborgen christenen van Japan. Wat ik aantrof waren goed verzorgde kerken, maar wat vooral opviel waren de verlaten woningen en achtergelaten schoolgebouwen.
Wat gebeurt er met een gemeenschap wanneer niet onderdrukking, maar leegte haar bedreigt? Wat kan de stilte die hun verdwijnen achterlaat ons vertellen over een toekomst waarin steeds meer mensen in de stad wonen, en over wat we onder vooruitgang verstaan?
Hierover schreef ik een essay voor het maandblad De Nieuwe Koers. Het verscheen in de editie van september 2026 en is ook op hun website te lezen.
